Projectontwikkelaar Rudy Stroink van TCN staat aan de hand van een foto-presentatie stil bij het stedelijke paradigma achter Nieuw-West.

Over het ritme van de buurt
“Als ik deze buurt binnenrijd krijg ik een jazz-gevoel. Er zit ritme in deze buurten. Ik hoor Dave Brubeck. Je kunt het ritme zien in de plattegronden van de wijken: iets dat Piet Mondriaan ook legde in zijn Victory Boogie Woogie." 

Over de kracht van crises
“Tussen de architectuurvan Berlage, die zijn stempel op Oud-Zuid drukte, en de ideeën van Van Eesteren, die de Westelijke Tuinsteden geest gaf, zit een ommezwaai. Aan de wortel van die ommezwaai vinden we de crisis van de jaren dertig. Dat inspireert me, het maakt dat ik tegen de somberaars van de huidige crisis wil zeggen: grijp die malaise aan om het helemaal anders te doen.”

Over de komende tien jaar
“Far West heeft een boek gemaakt over de afgelopen tien jaar. Hoe gaat het boek van de kómende tien jaar eruit zien? Ik vond een muur in Moskou, vol lagen verf, pamfletten en plakkaten. De stad is ook een combinatie van lagen, over en door elkaar heen. Leer zo naar de stad te kijken en blijf dat doen. Pas als je de stad kunt lezen, weet je wat je moet bouwen." 

Over de allegorie van Nieuw-West
“Far West is ook de allegorie van het Wilde Westen en dan kennen we het Wilde Westen van sheriff Wilders – de stem van de Nieuwe Orde – maar ook het Wilde Westen van Winnetou en Old Shatterhand. Die laatste heeft toch mijn voorkeur. Winnetou legde zijn oor te luisteren, en wist wat er speelde, op kilometers afstand. Aardig detail: dat de autochtoon hier de donker getinte is. Die de buurt altijd beter kende dan zijn partner de cowboy.”

Over betrokkenheid
“We hebben betrokkenheid van bewoners geplot tegen de radius van hun omgeving. Mensen zijn betrokken bij hun straat of hun plein, collectieven van mensen zijn betrokken bij hun buurt. Ministers zijn betrokken bij het land, en slechts weinigen identificeren zich met de planeet. We moeten met die collectieven leren omgaan. Op dat schaalniveau van buurten maak je de stad.”

Over de leefomgeving
Waar Berlage en Van Eesteren mee bezig waren was het vormgeven aan ruimte, het bouwen van een stad. Maar dat kunnen we inmiddels wel. Het heeft daarentegen in alle verhalen die ik over Far West gehoord heb, vooral gedraaid om de kwaliteit van de leefomgeving. Die bepaalt het succes van deze wijkvernieuwing. Het gaat om de ruimte tússen de huizen.

“Als projectontwikkelaar werkten wij veel samen met allerlei partijen in de buurt en wij hebben daarbij altijd het uitgangspunt gehad geen gebouwen neer te willen zetten, maar omgevingen te bouwen. Comfortabel, functioneel, veilig. Die drie moeten tot uiting komen in het concept. Niet in het hele grote denken, maar klein, stap voor stap vervolmaken. Zen and the Art of Urban Maintenance.’