“Ik ben een van diegenen die over de Meer en Vaart hierheen is komen rijden. Inderdaad, zoals Jacques zei: het is te zien, de stedelijke vernieuwing. Mijn eerdere vraag aan Jacques: wanneer hij en zijn team ‘klaar’ zouden zijn, is bij wijze van spreken. Dit soort processen is nooit af. Eeuwig duren moeten ze ook niet - maar ik ben echt onder de indruk van wat jullie gedaan hebben."

 

"Een van de dingen die ik terugkreeg tijdens een wijkbezoek kwam van een mevrouw, die in een van de Far West-wijken werkte, en over haar werk zei: ‘Er is veel reden voor de kinderen hier om later te zeggen dat ze de pech hebben gehad in een aandachtswijk geboren te zijn. Ik wil dat ze later concluderen dat ze het geluk hebben gehad.’ Dat motto lijkt bij jullie heel goed tussen de oren te zitten."

 

"Tien jaar geleden hebben die vier heren woningcorporatiedirecteuren inderdaad iets gepresteerd, door van hun eigen woningcorporatie een stuk af te knippen en zo over hun schaduw heen te springen. Ik wil niet zeggen: kom daar vandaag de dag maar eens om, maar hoewel ik alle boosheid snap over de vennootschapsbelasting voor woningcorporaties, denk ik er wel bij: wat zijn wij ver van huis geraakt. En wat is het bizar, dat we in het recente debat gedeeltelijk tegenover elkaar zijn komen te staan.”

 

“Ik begrijp uit de resultaten dat jullie 40% van je gestelde doelen in stadsvernieuwing gehaald hebben. Het is inspirerende, mooie architectuur: je ziet de tweede jeugd van Nieuw West ontstaan. In 2010 zal het jullie niet makkelijk worden vanwege de bouwcrisis, en die zal in 2011 nog gevoeld worden. Dus laat het 2018 of ’19 worden. Maar jullie gaan het redden.

 

"Veel van het succes ligt in die 10.000 woningen die door de vier corporaties afgestaan zijn. Weet heel goed dat het voor die vier heren een gok moet zijn geweest. Op dit moment kunnen we stellen dat het bijeenbrengen van dat versnipperde bezit in een wijkontwikkelingsmaatschappij het beste medicijn is geweest.

De tweede succesfactor is de mate waarin bewoners zijn betrokken in de wijkvernieuwing. Het begrip draagvlak is hierdoor zo feitelijk geworden dat het als discussiepunt verdween. Jullie hebben daardoor een dusdanige relatie met de buurten ontwikkeld, dat je ook áchter de voordeur, bij de gezinnen waar het om gaat, toegelaten wordt om hulp te bieden. Het ‘achter-de-voordeur-project’ en de ‘participatieladder’ zijn hier de mooiste voorbeelden van."

Mazzel

"Ik weet zeker dat de kinderen die hier nu opgroeien later met trots zullen zeggen “Ik had mazzel dat ik in deze buurt ben opgegroeid.” Daarvoor verdienen jullie een groot compliment.”